ladyguin.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    eXTReMe Tracker
     
     
     
     
     
       
     
    Ik wist niet eens dat ik zoveel zonden had! Erwin Troost (hetleveniseen.web-log.nl) wierp dit balletje op toen ik hem vroeg wat hij nou eens wilde zien of horen op mijn blogje. Omdat ik al zo´n open boek ben twijfelde ik even maar WTF.... kan mij het schelen. In de Volkskrant(magazine?) stond ook van een aantal mensen hun zonden beschreven en dat was best amusant om te lezen.
     
    Superbia, de Latijnse benaming voor trots, hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort. Met superbia wordt het verlangen om belangrijker of aantrekkelijker te zijn bedoeld, of een liefde voor jezelf. Het meest bekende verhaal over trots, is het verhaal van Lucifer. De trots veroorzaakte zijn vertrek uit de hemel en zijn transformatie in Satan. Ook narcisme vloeit uit deze zonde voort.Typerende demon: Lucifer
     
    Best moeilijk nog...Ik weet dat ik een enorme berg trots bezit en dat niemand daaraan moet komen maar onder superbia vallen al drie ondeugden die ook weer redelijk subjectief in te vullen zijn. Trots bijvoorbeeld is iets dat iets over de werkelijke eigenwaarde vertelt namelijk over de fierheid die een mens kan bezitten. Maar trots wordt ook vaak negatief gebruikt als men doelt op een gevoel van eigenwaarde dat ongegrond is. 
     
    Mijn vorm van trots stuwt me voort maar maakt soms ook dat...wanneer mijn trots gekrenkt wordt, ik voor sommige mensen te heftig reageer. Ik ben absoluut niet zo als een kennis die beweerde dat als er genaaid wordt dat JIJ degene moet zijn die naait maar ik ben wel van mening dat je je...en dit geldt nog steeds...in sterkere mate voor de vrouw, assertief moet opstellen in de harde werkelijkheid...anders wordt je idd genaaid, bedrogen of misleid. Ik ben me ervan bewust dat trotsheid veel of alles met ego te maken heeft en dat ego is (ietsiepietse tè?) groot. Tja, wat kan een menske aan de genetische geschiedschrijving doen/veranderen? Het inzicht  dat ´t alleen maar ego is helpt me te relativeren en me soms wat nederiger op te stellen (als het niet anders kan dan :p)
     
    Komen we bij het puntje Hoogmoed.....eigenwaan, arrogantie, eigendunk, pedanterie...Jezelf hoger achten dan een ander...Ik denk niet dat ik daar last van heb... Ik vind mezelf nooit méér dan een ander...Wat weer niet wil zeggen dat ik vaak blij ben dat ik ANDERS ben dan veel andere mensen. Behalve blij ben ik daar tegelijkertijd ook (heel nederig toch wel :) absoluut dankbaar voor! Dat ik bepaalde talenten heb gekregen maar die ook heb weten te benutten, dat ik uit een nest kom die mij een basis gaf van liefde en er mogen zijn en daardoor in mijn volwassen leven niet kamp met een erg labiele state of mind (en ja,  natuurlijk heb ik ook weleens een flinke dippert). Vooral ook mijn moeder leerde mij standvastig en vasthoudend te zijn in plaats van bij de pakken neer te zitten bij de eerste de beste tegenslag. Men noemt mij wel een walgelijke positivo, een naieveling of pitbull maar ik heb leren vertrouwen dat er als het tegenzit, er altijd weer...ook al zijn het schijnbaar onbeduidend kleine dingen, iets gebeurd waar je blij van wordt, dat er dan weer een deur(tje) opengaat waardoor je verder kan. Vandaag had ik zelfs zo´n momentje...ik liep naast een vijf/zesjarig meisje en op de looprit naar de bso had ze hele verhalen...zo´n wijsneusje... Bloederige verhalen over afgebeten armen door witte haaien enzo...Ik zei,: Je houdt geloof ik wel van bloed enzo hè?...zij weer: nee, daar ben ik allergisch voor..Houd jij van dieren vroeg ze? Ja, ik heb drie katten...en jij dan?...Mijn poes is dood, maar ik heb nog een hondje die heet Emma ^_^ Weet je wat mijn lievelingsdier is? Het begint met HO....Hahaha... ik fronsen...`Dat is een moeilijke zeg...hahaha....een heerlijke meid!
    Zo heb ik leren vertrouwen dat het leven altijd wel op een of andere manier/een soort voor je zorgt. En soms moet je daarvoor daadkracht tonen terwijl je schijt in je broek van angst...je moet gaan verhuizen, of een andere baan zoeken, weg van je partner.... Als ik dan soms spreek met mensen waarvan ik denk dat de angst TE groot is en ze niet willen of kunnen besluiten, kom ik wellicht arrogant over maar het ligt dan eigenlijk alleen in mijn bedoeling hen te overtuigen van het feit dat  dingen je niet zomaar komen  aanwaaien... Dat je daar bij tijd en wijlen voor moet knokken. Als je er in blijft hangen en elke dag die God geeft maar blijft klagen...tja, daar ben IK dan weer allergisch voor.
     
    En dan... brrrrrrrr....ijdelheid. Tja...ijdel noemt men mij omdat ik er van houd mijzelf op te dirken, zo goed als mogelijk te presenteren en te glimmen en blinken waar het maar kan. En je komt al niet onder dat lange lijf uit. Op de peuterspeelzaal had een nieuw jongetje  aan zijn moeder verteld dat er een juf was (ik droeg toen een tot boven de taille komende vuurrode broek) met hele hoge rode benen :)
    Toch meen ik dat opdoffen niet te doen om een ander de ogen uit te steken. Zelfs al hoef ik de deur niet uit en douche ik pas in de namiddag, dan doe ik dat ook. Ook hier geldt dat ik mezelf niet beter of mooier vind dan een ander...soms ben ik zelfs jaloers op mensen die geen ruk om uiterlijk of kleding geven....maar ik heb gewoon geen zin om met zo´n flut-bh te lopen dat het lijkt alsof mijn borsten tot de navel rijken...Ieder zijn ding denk ik dan! Misschien ben ik wel gewoon gevoelig wat betreft esthetiek. Ik zou ook depressief worden in een thuis met alleen tl-balken en schrootjes aan de muur en als ik een feest geef "moet" het ook aan bepaalde voorwaarden voldoen... Geen blokkies kaas en Franzie Bauer te vinden in de woonkamer van de Lady...Geeft iemand mij een al dan niet gelukte zelfgebakken appeltaart of 1 bloem ipv een gigabos? ... Dan is Kersje net zo blij als bij ieder ander kadootje omdat ik weet dat die persoon ws geen cent te makken heeft. Is dat allemaal ijdelheid? Is dat hoogmoed? Arrogantie?  U mag zelf oordelen....:p
     
    Een mens kan veel vrienden willen hebben, maar je kunt nu eenmaal niet met iedereen bevriend zijn....
     
    Lees meer...   (3 reacties)
    Een dag voordat ik zelf met de rest naar Zweden vertrok, reisde de oudste met 2 vriendinnen af naar het feestbeestparadijs; Chersonisos op Kreta...Die keuze was al snel gemaakt want dat is in 2009 "The Place To Be" voor veel , nog vol in het stapleven staande adolescentjes. Zo´n meidenvakantie geeft  me een gedoe zeg....Ze heeft zich eerst helemaal uit de naad gewerkt om alles te kunnen bekostigen. Werken kan ze die dame van mij! Maandenlange stages met werkdagen van half 7 tot half 7, door heel Nederland. Daarna werd er flink gedelibereerd over de samenstelling van het juiste gezelschap (precair...precair). Wie mocht er mee en wie vielen er sowieso af? Speuren naar mooie accomodaties , u kent dat wel.... Eindelijk, na maanden van verlangen, kwam de vertrekdatum in zicht. Ik vond het natuurlijk weleen beetje jammer dat madammeke niet mee ging met mij naar Zweden maar goed... dat is nu eenmaal geen swingend gebeuren daar. Ze had het ook verdiend om eens flink de beest uit te hangen (met mate drukte ik haar talloze keren op het hart). Bij BNN op tv werden filmpjes uitgezonden van dat Starbeach (very, very hot) maar daar word je als mamsie toch ook niet echt blij van. De jongens die aan het woord kwamen bleken als hoofddoel te hebben: Zoveel mogelijk zuipen en daarnaast (mama-oren spitsten zich dadelijk!) zoveel mogelijk chickies aan het degen rijgen...brrrrrrrrr. Een "verstandige" mamma die haar dochter redelijk vertrouwd, zegt daar dan niet zoveel over, alhoewel er in haar hoofd van alles raast en tiert...u begrijpt. Enfin... na een hoop gewas, gestrijk, gewik en geweeg welke robes mee moesten was ik blij dat ik dochters koffer dicht hoorde klikken...Nu had ik de rust om de volgende dag de spullen voor de anderen en mijzelve te ordenen...
     
    Dacht ik! De eerste nacht weg van dochter werd ik ´s nachts mijn bedje uitgebeld (mijn moobje ligt altijd naast me want die gebruik ik als wekker) en ik kreeg een snikkende dochter aan de lijn. Mijn hart sloeg vele malen over en een paniekaanval was nabij. Was ze gegrepen door een aantal van hormonem gierende gasten en kon ze geen kant meer op?... Ik hoorde alleen een hele zielige , huilende Nienk maar ik kon uit haar gesnik niet opmaken wat er nu aan de hand was... Dus ik sprak haar streng toe om het gehyperventileer enigszins te bedwingen.
    Ze was ( ik vrees met zelf al wel wat cocktailtjes achter de kiezen) op de scooter van een of andere  beschonken malloot gaan zitten, die achterop gestapt was en in een aanval van ballorigheid een ruk aan het stuur had gegeven. Lekker dan! Nienke schuurde met scooter en al bovenop haar, over het plaveisel van de Chersonisosse straten. Overal had ze wonden en haar kin bloedde als een rund...Ze wilde naar huis! En dan zit je hier in je bedje, niet wetende wat te doen..Hechten wilde ze niet want dan kon ze de rest van de tijd de zee niet meer in. De volgende dagen werd...ook in Zweden,  flink wat heen en weer gebeld en de gemoederen bedaarden weer wat. Maar in de tweede week sloeg dochters vakantieleed weer toe. Zo´n wond aan haar voet was  gaan ontsteken en nam het formaat aan van een heus olifantenpootje. AB halen! zei ik streng. En weer wilde ze naar huis of toch zeker nooooooit meer zo´n vakantie...Het pootje slonk. En... u wilt het niet geloven maar ja....drie maal scheepsrecht.....die uitdrukking bestaat ook niet voor niets...de derde onheilsboodschap luidde: Ik denk dat ik de Mexicaanse griep heb @_@ Sjees... bij een van de andere vriendinnen was het al geconstateerd en die zat thuis aan de Tamiflu. Nu dacht ik dat ik gek werd... Ik ging naar huis en dacht een zielig hoopje aan te treffen maar die 10 dagen alleen (de eerste dag thuis sliep ze 16 uur, hatsikidee) hadden haar blijkbaar goed gedaan. Ze maakte haar excuus en zei dat alles wel meeviel maar dat ze natuurlijk alleen gebeld had in gevallen van panikeren en ellende. Aan de foto´s zie je niks ! Nou ja.... daar was ik natuurlijk blij om ondanks dat ze me drie keer de schrik van m´n leven bezorgde...Een dramaqueen pur sang.... alleen dat litteken onderaan haar kin, zal haar deze Kretaanse feestbeestvakantie toch niet licht doen vergeten...Oh oh..... Meiden...
     
     
    Lees meer...   (12 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl