ladyguin.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    eXTReMe Tracker
     
     
     
     
     
     
      Foto: Flickr...Edinburgh Castle Raven
     
     
    Lees meer...
    Het eerdere logje "Wachten" is opgeschreven zoals het beeld in mij opkomt. Mijn "schrijfsels" zijn meestal te kort voor een kort verhaal en te lang voor een gedicht... Dus daar worstel ik mee. In wachten beschouw ik de man... In Agnes beschouwt de man zelf ...Ik weet niet of ik het hetzelfde gevoel dat ik probeer op te roepen in "Wachten" kan vatten in een compacter iets... maar ik doe een poging...^_^
     
                                                    "Agnes"...........
     
               
     
    Zonder jou
    rijgen de dagen zich als een oneindige ketting aaneen
     Mijn vermoeide hand rust op de leuning van de stoel
       tevergeefs wachtend op het moment dat jij de jouwe oplegt
    Mijn benen dwingen mij naar je toe
    Jouw gemis ruist als het bloed in mijn hart
     
    Het kerkhof ligt gesluierd in ’n teergroen waas
    Ik kniel voor je Agnes
    en breng je wat lente,
    jij bracht me zoveel geluk
    Warm zijn mijn tranen
    en de zachte kus
    die ik druk op de kilte van jouw zerk
    Lieve Agnes….
    eens...
    zal ik je weer in mijn armen nemen
     
    K.
     
     
    Lees meer...   (3 reacties)
                                   
                   "Ergens"..........
     
    (foto Flickr)
     
      Vroeger  was ik hemelblauw 
      Kometen, manen en planeten 
      alles draaide om mij
       Mijn liefde boorde zich als vuur in de aarde
       Bij het water speelden onze kinderen
       en alle schelpen blonken als ik lachte
     
      En ik.........
      Ik hield van jouw warmte op mijn gezicht
       de koperen kleur  van je licht 
        Ik had je lief
     
      Je verborg je ogen in een hand
      opdat mijn glimlach ze niet zou verbranden
       Al was de nacht soms koud , de maan te grijs 
        Ik nam je mee naar ons hemelpaleis
       Daar  wilde ik zijn 
      Alleen met jou
      We straalden samen
    Ik had je lief
     
    Maar ergens ben ik je verloren
    Ik weet niet meer waar
     en ik weet niet meer hoe
     reeds vijftien jaren zoek ik jou
    Door de witte wolkenpoort ben je gekropen
     vanavond slaap je in de zee
     Ik wilde nooit bij jou vandaan
      
     K.
    (Vrij naar tekst Pastorale)

     

      

     
    Lees meer...   (6 reacties)
                              De Octopusvrouw.....
     
          
     
     
    Je  slaat elke dag je tentakels uit
    en rijkt met je zuignappen naar alles wat er is
    Je poetst je tanden en lacht naar je spiegelbeeld
    Je trommelt je kinders uit bed
    Je maakt  even ruzie en maant 3x tot stilte
    Je smeert brood , zoekt gymkleding bij elkaar
    Je doet boodschappen,  tankt je japje vol
    en gaat naar een zakelijke afspraak
    Je vliegt door de straten met volle tassen
    Je speurt op het wereldwijde web naar een zomerse reis
    Leest de krant, propt de vaatwasser vol
    Je bewerkt wat foto’s op je pc
    Je kletst met je moeder in Zweden aan de telefoon
    en schrijft ondertussen stiekem een bericht naar je broer
    Je geeft de katten eten, geeft de planten water en
    spreekt af om oliebollen te bakken voor het kerstfeest
    op de basisschool
    Je groet, je lacht , je fronst je wenkbrauwen
    en zo zijn er nog honderdduizend dingen op deze ene dag
    ’s Avonds stort je in op de bank en slaapt een korte diepe slaap
    Je tentakels liggen slap naast je
     
    en je bedenkt je
    dat je ondanks al die doordeweekse banale drukte 
    eigenlijk stilstaat…
     
    K.
     
     
     
     
    Lees meer...   (18 reacties)
                      Onze namen.....
     
     
                                        en buiten.........
    de nachttrein herinnert zich ons
    en schudt onze namen uit de bomen
     
    K.
     
    Lees meer...   (21 reacties)
              A Wind of Change......
     
               
     
    Hair in the wind
    wind through my heart
     
    I feel the wind
    rushing trough my hair
    I close my eyes
    It's a wind of change
     
    The wind whispers something
    Ssssshhhhhhhh
    I can barely hear it........
    It tells me
    I could find you here
     
    I will search for you
    with windy green eyes
     
    K.
     
    Lees meer...   (19 reacties)
                       
               Vannacht.............
     
        
     
     
     
    Ze is net wakker
    eigenlijk nog maar half
    Ze droomde vannacht,
    nee, ze voelde vannacht
    Ze voelde hem
    en nu, ’s ochtends is hij nog steeds een beetje bij haar
     
    Ze gaat zitten op de grond,
    nog nagloeiend van de hete douche
    Haar door een herfstgloed aangeraakte haar
    gekamd en in een staart
    Ze doet rustig maar
    haar hart gaat als een gek tekeer
     
    Mobieltje in de aanslag
    Ze “moet” gewoon even contact zoeken
    even checken of hij het ook gevoeld heeft
     
    Ze smst:
    Toch is die lach van jou bijzonder
    Ze breekt niet alleen jouw stoïcijnse gezicht open…
    maar liet zich vannacht meevoeren
    door de storm naar mijn bed
    en kroop vrijpostig door mijn
    nekhaartjes
     
    K.
     
    Lees meer...   (11 reacties)
                                         
                    MOEHHHHHHHHHHH
     
     
       
     
     
     
    Zij was de mensen even moe
    Het slap gelul in de cafès
    Het gezever op de buis
    De kranten vol woorden
    Iedereen zal het wel even zeggen
    Het werd haar teveel
    Te eng werden de bijeenkomsten en de vergaderingen
    Altijd maar weer dat gewauwel
    En het kijken in nietszeggende ogen,
    Die met hun lege clichéteksten
    Ook geen leven konden inblazen
    Zij was het zat.
    "Nu wil ik in de wei," zei zij
    "Ik wil de groene wei in op het land"
    "Ik wil naar het vee"zei zij, "naar waar de koeien grazen"
    Uit de steenbouw naar het groen
    Van het staal naar de halmen
    Van de barkruk naar de molshoop
    Van het meterslange gezeur naar het prikkeldraad
    waar de eenden zich onderdoor bukken.
    Naar waar de geiten bleren, schapen rustig kauwen op het gras,
    Waar de lammetjes lopen,
    De bruine en de witte paarden stilstaan in de morgendauw.
    Ik wil kukelekuujen met de haan en tokkelen met de hennen.
    Ik wil tjilpen met de mussen.
    En als ik geen hoogtevrees had, opstijgen met de leeuwerik.
    En ook al zou ik er niet stijgen en niet dolen, niet loeien of bleren,
    Al zou ik er helemaal niets doen en zo maar liggen in het gras
    En luisteren naar de onalfabetische taal van het vee,
    Dan zou ik minstens voor 1 uur gelukkig zijn.....
     
    Deze twee dames met flink wat stadse fratsen hebben hier heerlijk wat natuur op kunnen snuiven en werden bovendien flink verwend hier in de Dorpstraat! Bedankten zeker tot ziens....!
     
    Deze woorden schreef ik in het gasten boek van: www.devlaamsegaai.nl (B&B) waar ik 2 dagen logeerde..erg leuk, geleid door 2 voormalig Belgische mensen. Een topadres in Drenthe, prachtige verbouwde drenthse boerderij van godeniedereenverlaten, ontbijten kan in de mooie tuin en helemaal niet duur (50 euro voor 'n 2 pers. kamer met uitgebreid ontbijt)
    Lees meer...   (2 reacties)
                                                            Hotel Valmonte, Berg en dal, 4 mei, 1980
     
     
        
     
     
    Lieveling,
     
    Ver van jou worden mijn vingers koud.
    Het warmste wat ik mij dan voor kan stellen
    zijn je stem, je rode en witte cellen,
    je vlees en bloed waar ik verwoed van houd.
    Wat wij daags op ons bloedlab ontdekken
    pas ik vaak 's nachts denkbeeldig op je toe
    om in te slapen en te voelen hoe
    liefde, liefste, liefde blijft verwekken
     
    Waarom wij wel en zoveel anderen niet?
    Hoe kan vervreemding hun verband verwringen?
    zolang zij zich verdiepen in de dingen
    waar zelfs een vreemdeling door naar binnen ziet?
     
    Is er een duivel die hun smaak verminkt
    dan vriest het in de sloten van zijn hel
    waarin de overspeler speurende en wel
    eeuwig onder brekend ijs verdrinkt.
     
    En kon ik god zien zoals een kind een man
    dan kon ik hem soms dagen nooit vergeven
    dat mens-verliefdheid zo maar sterven kan
    terwijl de mensen blijven leven.
     
    dat van de hartstocht tussen twee beminden
    en van de ene op de andere nacht
    geen pijn, geen plas, geen natte vacht
    geen ijsazijn is terug te vinden
     
    Weer dus een vriend van ons zijn liefde kwijt
    voor een van onze innige vriendinnen
    kan je geen zwavelzure zalf verzinnen
    die extra ogen in hem openbijt?
     
    Hoe is het mogelijk dat na al die jaren
    haar heerlijkheid voor hem onzichtbaar wordt?
    Zullen we vragen of ze binnenkort
    alles bij ons over komen paren?
     
    Want ze liggen rillend naast elkander en
    elkanders lieve ademtocht en namen
    gieren als door openslaande ramen
    hun dekens die in sneeuw veranderen
    hun vingertoppen tierend van verdriet
    houden hun moleculen niet meer samen
    Hetzelfde kent ineens hetzelfde niet
     
    Hij heeft al in een ander liggen prikken
    dus de kwestie (liefste) is hoe maken wij
    zijn penis weer van vreemde smetten vrij?
    Anders laat ze die, met hem erbij
    in het overspeelse spek stukstikken
     
    Ik kan dat allemaal niet goed begrijpen
    Hoe kan hij toch zo slordig naast haar mikken
    en haar tien meter naast haar billen knijpen
     
    Zelfs ik wil haar meer kussen dan hij kan
    maar zou verdorren in een vreemde schoot
    want onder jouw kleren kan niets anders bloot
    en onder vreemde o daar ril ik van
     
    Te ver van jou krijg ik het altijd koud,
    Hier in de zon lig ik met glazen tanden
    en schrijf de ijsangst in mijn dunne handen
    weg doordat ik van je houd
     
    Ik wou zo graag zien dat ieder zoiets wou
    onontwarbaar zinken in èèn ander
    altijd veranderende in en door elkaar
    kolkend in de bedding van hun trouw
     
    Ik denk zo graag iedereen in bed
    en wil ze welven van de wellust van weleer
    toen die het weligst was, en weer en weer
    wordt er een derde tussenin gezet
    tussen de verspotene en versperde
     
    Nou dan ik schrijf je een obscene zoen
    en verbied je ernstig dood te gan
    Ik kan het nog alleen zonder een derde
    met onze eigen warmte doen.
    Ik kom, ik kom, ik kom er helemaal aan.
     
    P.S.
    Hier heerst vandaag de oorlogsdodendag
    Sterven zonder jou zal ik nooit leren
    maar levend zonder jou was ik al dood
    en wou de aarde als een jou-in-het-groot
    om samen te verteren
     
    Nooit wil ik mijn wereld zien vergaan
    half verdoofd van grote vreemde dingen
    allereenzaamst met een vreemdelinge
    huilende min of meer tegen mij aan
     
    Het uitzicht is hier onvergetelijk....
     
    Lees meer...
                                        De Aanraking...........
     
     
       
     
     
    Hij keek mij aan
    met donkere stille ogen….
    Het ongeluk in zijn gezicht
     
    Ik drukte hem tegen mij aan
    mijn hand onder zijn koude vodden
    Hij trilde
    zijn mond zweeg
    als de deur in het slot
    Zijn verwarde woorden waaien
    elders
     
    Het licht houdt een moment de adem in….
    dan streel ik zijn slapen
    en omvat zijn mond
    Iets moet hem tot bedaren brengen
    Iets toch?
     
    K.
    Lees meer...   (13 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl