ladyguin.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    eXTReMe Tracker
     
     
     
     
     
    Gelukkig zijn ze niet allemaal zo....toch?
     
     
    Lees meer...
    Eén jaar geleden schrokken een aantal bloggers (waaronder ik) zich het habbiebabbie toen Heer Muisgrijs er ineens tussenuit piepte. Na de kerst waren er geen reacties van hem meer te lezen en ook hoorden we niets na het uitwisselen van nieuwjaarswensen.
    Alhoewel ik bij hem (en hij bij mij) niet de blogduer platliep leek hij mij een lieve stoere man die (ook nog eens veel te jong) gegrepen werd door die vreselijke ziekte kanker. Hij klaagde nooit, sterker nog.... niemand wist dat hij ziek was....Al doet zijn naam anders vermoeden...deze heer was zeker geen grijze muis! Ik leef mee met de mensen die (itt veel bloggers) hem fysiek moeten missen wat natuurlijk, zeker voor zijn kinderen, talloze malen erger is. Hen wens ik sterkte in deze "dubbele" dagen.....Ik hoop dat zij goede herinneringen aan hem bewaren en zo nog een beetje mèt en om hem kunnen lachen....
     
     
     
     
     
     
    Lees meer...   (3 reacties)
               
     
    Kiezen, kiezen, keuzes maken…
     Soms makkelijk en licht; groene of paarse kousen?
     een kunstboom of een echte?
     Vaker een gewik en geweeg, getwijfel en gedraal;
     wel of geen kinderen, levensvisie, politieke partij , carriëre
     een enkele keer voel je je verscheurd;
     naar nieuwe horizonten of hier blijven?
     Het gebeurt ook wel dat  iemand anders een keuze maakt
     die voor jou verstrekkende gevolgen heeft;
     de  ander kiest voor  een nieuwe relatie 
      je staat met je rug tegen de muur
     soms maak je samen met het  gezin een keuze;
     vakantiebestemming, standaardregels
     maar de meest moeilijke keuzes maak je zelfstandig
     het is immers jouw leven
     
     Maar dan… dan komt er nog een moeilijker stuk
     Om ècht bij je keuzes te blijven…
     Ook daarin kies je weer
     hoe standvastig je wilt zijn
     Je mate van kracht en moed
     Ben je dapper of waai je met alle tijdsgeestwinden mee?
     Hoe overwin je hetgeen je keuzes bedreigt?
     Gelukkig kun je ELK MOMENT kiezen
     Zelfs al is dat de keuze om je keuze bij te stellen,
     op je keuze terug te komen en zelfs 
    tot het besluit te komen
     iets absoluut anders te willen kiezen………..
     
     Kers
     ~ § ~

     

    Lees meer...   (2 reacties)
    een heel eigen stijl en visie.... Christian is de meest arrogante en leuke gay ever...;--p
     
    Lees meer...   (8 reacties)
                              Saar Boerlaage.....
     
    WTF is Saar Boerlaage denkt u... Is die al niet dood? Nope, integendeel. Een vrouw met ballen, nog steeds alive and kicking maar nu vooral actief voor de ouderen in de maatschappij. Ik wil even een kort portret van onze Saar plaatsen ter voorbereiding van een later te plaatsen log dat gaat over invoering van "Het Basisinkomen". Saar heeft in 1985 dat concept bedacht .. dus dan is het misschien leuk om te weten wie deze tante is....
     
     Saar op 74-jarige leeftijd

    PORTRET:
    Saar Boerlage blijft een notoire dwarsligger

    Door : Marco Ploeger / Foto: Diana Snabilié
    Bron: Mug.web.nl (2006)
    Twee keer stond ze aan de basis van een nieuwe politieke partij, ze voerde actie tegen de Olympische spelen in Amsterdam en hield de privatisering van het GVB (gem.vervoerbedr.) tegen. Nu, op haar vierenzeventigste, strijdt Saar Boerlage nog steeds voor een betere wereld bij de ouderenbond voor vrouwen.

     

    We hebben afgesproken op het kantoor van de WOUW, (Wijze Oude Wijven) de ouderenbond voor vrouwen waar Boerlage werkt. ´We zijn de leukste ouderenbond van Amsterdam´, zegt ze monter. Ze is gekleed in de eenvoudige stijl die haar kenmerkt: pastelkleurige broek, mosterdgele sweater met daaroverheen een bruin wollen hesje. Op haar gezicht staan vele rimpels en ze loopt een beetje stram. Ze wordt ook wat chaotischer, erkent ze. Maar in haar ogen schijnt nog steeds het actievoerdervuur. Zodra we zitten, komt ze op de proppen met een folder over wenselijke maatregelen voor ouderen. Ze vindt dat de gemeente te weinig aandacht heeft voor ouderen. Over deze zaken had ze eigenlijk liever gepraat dan over zichzelf.

    Dat doe je gewoon, op die leeftijd
    Toch stapt ze bereidwillig terug in de tijd. Ze vertelt over haar jeugd in Friesland en haar ouders, pacifistische socialisten. En over de oorlog. Over haar vader, die predikant was, en actief in het verzet. Dat hij tegen het einde van de oorlog werd opgepakt en een aantal maanden werd vastgehouden. En dat hij stevig werd verhoord. En over haar moeder die daar dan persoonlijk haar beklag over ging doen bij de baas van de Sicherheitsdienst.

    Zelf moest Boerlage geregeld op pad voor haar ouders. ´Zorg ervoor dat je het briefje alleen aan die-endie geeft´, kreeg ze dan als opdracht mee. ´En aangezien ik een meisje was van een jaar of twaalf deed ik al die dingen best consciëntieus´, vertelt ze. ´Ik vroeg wel eens: "En als ik aangehouden word?" Want ik had ook wel eens een heel setje bonkaarten om mijn middel heen. Maar dan zeiden ze: "Niet zeuren, dat gebeurt niet." En het gebeurde ook niet. Moedig? Ik weet niet of je dat moedig moet noemen. Dat doe je gewoon, op die leeftijd. Het is wel zo dat ik mijn hele leven een zenuwpees ben geweest. Misschien komt het wel daardoor. Ik heb in ieder geval aan de oorlog overgehouden dat ik weinig respect heb voor uniformen of voor gezag.´

    We waren ook rotzakken, hoor
    Na de oorlog kostte het Boerlage moeite om de lessen op school weer op te pakken. ´Ik was mijlenver achter. In van alles. Zelfs met de dingen waar ze net mee begonnen was ik al achter. Mijn oudste broer had me in de oorlog bijles gegeven in wiskunde. Dat was eigenlijk de kurk waar ik op dreef. Op mijn negentiende maakte ik de HBS af en ben ik sociale geografie gaan studeren.

    Ik heb nog altijd een sterk gevoel dat ik het allemaal beter weet
    In die tijd had je ook de Werkgroep Antimilitaristische Studenten (WAS). Daar hoorde ik natuurlijk bij. Het was een leuke verzameling mensen die elkaar ook weer tegenkwamen op het politiebureau.´ Ze moet lachen bij de herinnering. Over de acties die ze verzonnen en hoe ze van college werd verwijderd vanwege haar standpunten. Of dat ze de oude Drees aanspraken (de minister president van 1951 tot 1956, red.) over de rol van Nederland in Indonesië. Verspreid in de zaal bleven ze de discussie terugbrengen op de politionele acties, terwijl Drees eigenlijk voor iets heel anders was gekomen. Lachend zegt ze: ´We waren ook rotzakken, hoor. Naderhand gingen we dan analyseren wat er eventueel verkeerd was gegaan. We waren idealist! We vonden dat de wereld anders moest. Ik heb nog altijd een sterk gevoel dat ik het allemaal beter weet. Dat was ook later bij Groen- Links zo.´

    In 1972 studeerde Boerlage af als sociaal geograaf en als planoloog
    Als uitvloeisel van de WAS werkte Boerlage actief mee aan de oprichting van de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) in 1958. Eind jaren zestig kwam ze namens de PSP in de gemeenteraad, met Ruimtelijke ordening en Volkshuisvesting in haar portefeuille. Het had tot gevolg dat haar studie flink in het gedrang kwam. Boerlage: ´In die tijd was het zo dat je voor een tientje ingeschreven kon blijven bij de universiteit. Ik deed dan één tentamen per jaar, om een ander tentamen te compenseren dat niet geldig meer was. Uiteindelijk heb ik in 1969 de politiek vaarwel gezegd. Toen ben ik voor het eerst van mijn leven gaan nadenken over mijn carrière.´

    Ze besloot zich eerst te concentreren op haar studie. In 1972 studeerde Boerlage af als sociaal geograaf en als planoloog. Twee doctoraals kort na elkaar. Dat mocht ook wel na een studie van bijna twintig jaar. Ze bleef verbonden aan de universiteit en werkte er tot aan haar pensionering. Ze deed deels onderzoek en gaf deels les. Boerlage: ´Ik had altijd een heleboel studenten die bij mij een scriptie of leeronderzoek wilden doen. Ik heb ontzettend leuk met studenten gewerkt. De politiek was ook boeiend, maar als je het me vraagt, dan heb ik toch in die tijd het meest zinvol gewerkt. Het waren altijd weer andere studenten en ik kom ze nog overal tegen en dat is altijd even leuk. Veel mensen zijn ook goed terechtgekomen. Daar ben ik heel tevreden over.´

    Die politiek, daar word je geen leuker mens van
    In die tijd mocht Boerlage zich nog graag met verschillende zaken bemoeien. Zo zette ze zich vanaf 1983 in tegen de komst van de Olympische Spelen naar Amsterdam. ´Dat was eigenlijk een uit de hand gelopen buurtactie´, zegt ze laconiek. Ze woonde in die tijd in de buurt van het Olympisch Stadion. De komst van de Spelen zou betekenen dat het stadion niet gesloopt zou worden ten behoeve van woningen. Dat schoot Boerlage in het verkeerde keelgat. Uiteindelijk reisde ze voor die buurtactie af naar Lausanne, achter het comité aan, met in haar kielzog een stuk of honderd protesterende krakers.

    Ook bleef Boerlage politiek actief. ´Op een gegeven moment ben ik teruggekomen bij de PSP. Als voorzitter had ik betrekkelijk gauw door hoe de PSP op elkaar was uitgekeken. Toen heb ik in 1987 aangedrongen op samenwerking met de CPN, de PPR en de EVP en werden we GroenLinks.´

    Ten tijde van haar pensionering zat ze voor GroenLinks in de deelraad, in Amsterdam-Oost. Op verzoek van de fractie kwam ze naar de gemeenteraad om tijdelijk de plaats in te nemen van een zwangere collega. Na de verkiezingen kwam ze met voorkeursstemmen terug. ´Ik vond het belangrijk dat er een oudere in de raad zou komen´, verklaart ze.

    Drie jaar zat ze in de gemeenteraad voor GroenLinks. Ze wist in die tijd zich de woede van oudwethouder Geert Dales op de hals te halen met haar referendum tegen de privatisering van het Gemeentelijk Vervoersbedrijf. In 2001 vertrok ze, uit protest tegen de houding van haar partij tegenover de bombardementen van de Verenigde Staten op Afghanistan. Ze ging verder als eenmansfractie, maar haar partij, Actieve Stad redde het niet in de volgende verkiezingen.


    Ze vond nog enige tijd politiek onderdak bij Amsterdam Anders/ De Groenen. Maar inmiddels is ze weg uit de politiek en ze is er niet rouwig om. ´Macht corrumpeert´, zegt ze. ´Die politiek, daar word je geen leuker mens van.´

    Toch blijft Boerlage een luis in de politieke pels. Aan het eind van het gesprek geeft ze nog een folder mee: namens de ouderenbonden zullen politici aan de tand gevoeld worden over hun ouderenbeleid. Hoezo weg uit de politiek? Er lijkt niet veel veranderd. Over de vraag of ze zich meer politicus voelt of eerder actievoerder moet ze even nadenken. Dan zegt ze: ´Ik weet het verschil niet.´

    Lees meer...   (1 reactie)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl